Rys historyczny

W wielu kręgach kulturowych bliźnięta były obiektem przesądów, a nawet bojaźni. W niektórych krajach (Grenlandia, Australia, Japonia, Ameryka Północna i Południowa) zabijano jedno lub oboje bliźniąt, matkę zaś uważano za niewierną, wychodząc z założenia, że żaden mężczyzna nie może być ojcem więcej niż jednego dziecka na raz. Niektóre plemiona indiańskie sądziły, że są to przemienione łososie i nie pozwalali im zbliżać się do wody, obawiając się, by z powrotem nie przemieniły się w ryby. W Nowej Gwinei uważano, że kobieta może wtedy urodzić bliźnięta, jeżeli zje dwa banany, wyrastające z pojedynczej głowy. Hottentoci usuwali w nieprzyjemny sposób ojcu urodzonych bliźniąt jedno jądro, co miało zapobiegać takim urodzeniom w przyszłości. W innych kręgach kulturowych przypisywano bliźniętom zdolność wpływania na pogodę lub płodność i wyjścia cało z bitew. Do sławnych bliźniąt zaliczają się Jakub i Ezaw, Romulus i Remus, Kastor i Polluks, Viola i Sebastian. Największe urodzone bliźnięta ważyły łącznie ok. 9,4 kg. W artykule z pisma Lancet z roku 1884 opisano martwo urodzone bliźnięta o wadze 7,8 kg i 8,1 kg łącznie 15,9 kg. Mieszkanka Moskwy, o której mówiono, że miała 69 dzieci pochodzących z 27 ciąż, urodziła 4-krotnie czworaczki, 7-krotnie trojaczki i 16-krotnie bliźnięta. O jednej z mieszkanek Wiirzburga mówiono, że urodziła 53 dzieci, z których przeżyło tylko 34. Mark Twain napisał: „Mój brat bliźniak i ja, gdy mieliśmy 2 tygodnie, tak zaplątaliśmy się w kąpieli, że gdy jeden z nas utonął, nie wiedzieliśmy który”.

Both comments and pings are currently closed.