Psucie i niszczenie przedmiotów

Przyczyny postaw niszczycielskich są takie same jak nadmiernej kłótliwości i agresywności. Zwykle też, jak w wypadku agresywności, nie są one świa­dome. Każde dziecko czasem coś przypadkowo zniszczy. Wiąże się to po części z niedostateczną koordynacją ruchową, po części zaś z nieokiełznaną energią i brakiem doświadczenia w posługiwaniu się kruchymi przedmiotami. Czasem dziecko świadomie rozbija przedmiot, który wzbudza jego zainte­resowanie — z chęci lepszego poznania go. Dziecko nie ma pojęcia o wartości rzeczy lub konsekwencjach zniszczenia skomplikowanego i potrzebnego urzą­dzenia. Zupełnie świadome niszczenie przedmiotów przez normalnie rozwijające się dziecko wynika zwykle z poczucia krzywdy, braku poczucia bezpieczeństwa lub zazdrości. Postawa niszczycielska jest typowa dla dzieci umysłowo niedo­rozwiniętych. Nie rozumieją one dokładnie, co robią. Jednak w ogromnej więk­szości przypadków dziecko o zapędach niszczycielskich jest normalne, a jego zachowanie ma konkretne przyczyny. Podobnie jak z agresywnością chodzi albo o chęć zwrócenia na siebie uwagi, albo też o nadmierną pobłażliwość — czy odwrotnie — nadmierną surowość rodziców. Rzadziej tego rodzaju za­chowanie dziecka wynika z chęci naśladowania. Skłonnościom do niszczenia zapobiegamy usuwając z zasięgu dziecka kruche przedmioty — na tyle, na ile tylko jest to do osiągnięcia. Już w możliwie wczesnym wieku (l/22 lata) zakazujemy dziecku rzucania przedmiotami po pokoju. Jeżeli dąży ono uporczywie do zniszczenia jakiejś zabawki, należy mu ją odebrać i schować na parę tygodni. Będzie się bardzo cieszyć ujrzawszy ją znowu po tak długim czasie. Poza tym musimy dziec­ku zapewnić inne formy wyładowania energii, szczególnie na wolnej przestrze­ni. Należy odciągnąć je od zabaw prowadzących do zniszczenia przedmio­tów. Trzeba je czymś zająć. Dziecko musi mieć możliwość bawienia się z ró­wieśnikami we własnym domu lub w ich mieszkaniu. Trzeba zwrócić uwagę na przyczyny braku poczucia bezpieczeństwa. Dziecko o skłonnościach nisz­czycielskich potrzebuje miłości, ciepła, szczęścia i bezpieczeństwa. Karanie przy­nosi zwykle więcej szkód niż korzyści.

Both comments and pings are currently closed.