Odmowa przyjmowania pokarmów w okresie odzwyczajania od ssania

Nasilenie tego problemu zależy od wieku dziecka, jego osobowości i metod postępowania z nim. Im starsze dziecko w chwili odzwyczajania od ssania, tym większe prawdopodobieństwo trudności, a zwłaszcza odmowy przyjmowania pokarmów. Większość dzieci w miarę dorastania nabiera stanowczości i wkracza w fazę negatywizmu, przez którą przechodzą wszystkie dzieci. Zasadnicze znaczenie ma przy tym osobowość dziecka i jego charakter, gdyż . niektóre dzieci są bardziej stanowcze niż inne i tym samym bardziej skłonne do oporu i okazywania niezależności. Spokojne dzieci sprawiają zwykle mniejsze trudności w okresie odzwyczajania od ssania. Bardzo ważne są metody postępowania z dzieckiem, gdyż im bardziej matka usiłuje zmusić oporne dziecko do jedzenia, tym bardziej staje się ono oporne. Jest kilka czynników, które powodują u dziecka niechęć do jedzenia. Niemowlę niedopojone może odmawiać zjedzenia bodaj jednej łyżki obiadu, ale po zaspokojeniu pragnienia chętnie zjada wszystko z talerza. Jeśli więc nie chce jeść, staraj się je najpierw napoić, a później karmić. Dziecko może odmawiać zjedzenia obiadu, gdyż jest zmęczone albo czuje się źle z powodu mokrych pieluszek. Może więc trzeba wymienić mu pieluszkę, zanim ponownie spróbuje się podać mu obiad, a na przyszłość trzeba tak wybrać czas zmiany pieluszek, aby nie było zmęczone, gdy obiad jest przyrządzony. Już od 5 miesiąca życia niemowlęta mogą mieć zdecydowane upodobania, nie lubić np. jakiejś potrawy, a chętnie zjadać inną. Czasem niemowlęta nabierają niechęci do jedzenia wskutek podania im zbyt gorącej potrawy. Wówczas przez tydzień lub 2 nie chcą jeść wszystkiego, co przypomina tę potrawę. Wygląd potrawy jest także ważny. Niemowlę chętniej zjada potrawę o atrakcyjnym kolorze, np. czerwoną galaretkę, niż mdłą bezbarwną papkę, jaką często podaje się dzieciom w tym wieku. Dzieci są także przyzwyczajone do jakiegoś jednego talerza lub kubka i nie chcą jeść z innego. Czasem znów dziecko nie chce jeść potrawy z tego samego talerza co zwykle, a chętnie zjada ją z innego. Okresowy brak łaknienia może być spowodowany wyrzynaniem się zębów, co zwykle bywa bolesne. Dziecko wówczas może odmówić przyjmowania stałych posiłków przez kilka dni. Łaknienie zmienia się z dnia na dzień, z tygodnia na tydzień i z posiłku na posiłek. Zwykle jest słabe w czasie upałów. Nie ma powodów do niepokoju, jeśli dziecko przez kilka dni zjada mniej niż zwykle. U większości dzieci występuje to bez uchwytnej przyczyny. Dopóki dziecko czuje się dobrze, nie ma o co się martwić. Z pewnością też będzie miało gorsze łaknienie w czasie infekcji, choćby takiej jak banalny katar. Powtórzmy więc sobie: Nigdy nie zmuszać dziecka do jedzenia wbrew jego chęci. Błędem jest wypchać mu przemocą pożywienie do ust, ściskać nos albo przytrzymywać mu ręce i głowę i w ten sposób karmić. Nie jest to konieczne, a zamiast pozytywnych efektów przynosi tylko dalsze trudności, sprowadzając nieunikniony wzrost oporu. Należy mu podawać odpowiednie potrawy stałe, gdy tylko jest w stanie je żuć. Brak łaknienia u dzieci starszych jest omówiony w rozdziale 18.

Both comments and pings are currently closed.