Nie wyjaśnione przyczyny płaczu

Trzeba przyznać, że określenie przyczyny płaczu niemowlęcia lub dziecka nie zawsze jest możliwe. Gdy wyeliminuje się najczęstsze przyczyny — głód, pragnienie, dolegliwości, zmęczenie, nudzenie się i potrzebę wzięcia na ręce lub poczucie niebezpieczeństwa — pozostają jeszcze różnice osobowości. Dzieci, tak samo jak dorośli, znajdują, że życie jest trudne i nie wahają się podać tego faktu do wiadomości. Niezupełnie wiedzą, czego chcą i dlatego płaczą, nie zgadzamy się jednak z tymi osobami, które kładą taki płacz na karb „nerwowości”, „humorów”, „złego zachowania” lub „rozpieszczenia”. Twoje zmęczenie i irytacja mogą być powodem złego zachowania twego dziecka. Twój stan z kolei może być wynikiem ciągłego przebywania tylko z dzieckiem i zmęczenia. Jeśli czujesz się zmęczona właściwie bez powodu, powinnaś skonsultować się z lekarzem, może masz niedokrwistość. Trochę żelaza lub innego leku pomoże ci wtedy zregenerować siły, staniesz się bardziej tolerancyjna w stosunku do twego dziecka, wybaczając mu hałas, nieporządek, marudzenie i kłócenie się: bo będziesz zmuszona tolerować to wszystko, jeśli twoje dziecko ma być szczęśliwe, bezpieczne i kochające. Dzieci przechodzą przez różne fazy dobrego i złego zachowania, płaczu bez powodu, uporu oraz zaskakującej łatwości w wychowaniu. Mają dobre i złe dni, dobre i złe tygodnie. Czasami trudno jest dostrzec przyczynę natychmiastowego płaczu. Gdy wyeliminujemy wszystkie powody płaczu, pozostaje nam tylko stwierdzenie, że niektóre dzieci są trudniejsze, a inne łatwiejsze w prowadzeniu. Jedne będą artystami, inne będą działać w bardziej „przyziemnych” dziedzinach nauki: nie ma dwojga dzieci takich samych. Gdy dziecko wybucha płaczem, gdy czuje się zranione lub jest nazbyt nieśmiałe, nie myśl, że to twoja wina, że je źle wychowujesz.

Both comments and pings are currently closed.