Masz ze swym dzieckiem trudności wychowawcze lub będziesz je miała

Tak bywa z wszystkimi dziećmi. Nie sądź nawet przez chwilę, że skoro dziecko sprawia kłopoty — jest niegrzeczne, zbyt często płacze, jest nieśmiałe, nie chce jeść, popłakuje w nocy — stanowi to wynik jego „nerwowości”, złego przystosowania lub jakiegoś odstępstwa od normy albo że się źle wywiązujesz z obowiązków wychowawczych. Kłopoty z zachowaniem dotyczą wszystkich dzieci, podobnie jak wszystkich rodziców oraz wszystkich nauczycieli. Oczywista prawda, że dziecko nie może postępować zawsze według swojej woli, dociera do niego z trudem. Nie należy uważać tego za przejaw szczególnych zaburzeń. Okresy nieprawidłowych zachowań — agresji, nadmiernej nieśmiałości, wybuchów płaczu bez przyczyny, nieposłuszeństwa — pojawiają się wielokrotnie u wszystkich dzieci i wcale nie muszą zależeć od błędów wychowawczych ani od niekorzystnych zmian środowiskowych. Niepokoją one zawsze rodziców, lecz przy odpowiednim postępowaniu, nie trwają długo. Są dzieci, które — podobnie jak niektórzy dorośli — przeżywają życie trudniej i boleśniej od innych. Nie sprawia większych kłopotów wychowawczych dziecko o łagodnym usposobieniu. Dziecko wrażliwe, pełne energii i żywej wyobraźni, wymaga wiele trudu od rodziców, choć z wielu względów może się okazać o wiele bardziej interesujące. Nie można uniknąć błędów wycho­wawczych. Z pewnością popełnisz jakieś błędy wychowawcze. To się zdarza wszystkim rodzicom; na szczęście dzieci łatwo wybaczają póki nie dorosną. Sporadyczne potknięcia nie mają znaczenia; dopiero trwałe błędne postawy rodziców, takie jak obawa przed rozpieszczaniem, nadmiernie surowa dyscyplina lub jej zupełny brak wyrządzają dziecku krzywdę. Pewne problemy, którym będziesz musiała sprostać, wystawią na ciężką próbę twoją inteligencję, a ich rozwiązanie znajdziesz drogą kolejnych prób i błędów. Nie ma prostych rozstrzygnięć każdego problemu ani książek, które ci powiedzą, jak powinnaś uczynić w określonej sytuacji. Wierzymy jednak, że nasz podręcznik pomoże ci poznać w dostatecznym stopniu cechy umysłowości dziecka, procesy jego rozwoju, a zdobyta wiedza zostanie przez ciebie wykorzystana w pokonywaniu trudności wychowawczych. Gdybyśmy zaczynali jeszcze raz wychowywanie naszych dzieci, z pewnością uniknęlibyśmy wielu starych błędów. Czy jednak nie popełnilibyśmy nowych?

Both comments and pings are currently closed.