Lęk przed niepowodzeniem w nauce

Lęk przed niepowodzeniem w nauce jest u dzieci częsty. Jednym z czyn­ników jest naturalna wrażliwość dziecięcej osobowości. Inny ważny powód to wygórowane ambicje rodziców, prowadzące do stawiania dziecku zbyt wysokich wymagań i powodujące w rezultacie jego lęk przed krytyką lub rozczarowaniem ich. Dzieje się źle, jeśli przed wywiadówką dziecko boi się krytyki lub gdy w jej następstwie spotykają je nieprzyjemne komentarze. Jeżeli to nie są pochwały, nie powinny dotrzeć do jego uszu. Zachęta i po­chwała zawsze odniosą lepszy skutek niż zniechęcanie i krytyka. Trudno utrzymać linię postępowania leżącą pomiędzy stawianiem dziecku zbyt małych i zbyt dużych wymagań. W pierwszym wypadku uczy się ono lenistwa, w drugim — rozwija się u niego poczucie niepewności oraz bunt, a osiągnięty efekt jest odwrotny do zamierzonego. Jeśli dziecko jest inte­ligentne, a jego osiągnięcia nie są tak dobre, jak być powinny, może ono potrzebować bodźca do pracy. Niemniej rozważyć trzeba, czy nie wchodzą w grę inne przeszkody. Natomiast jeśli brak mu odpowiedniego poziomu inteligencji, nadmierne wysiłki w celu skłonienia go do koncentracji i cięższej pracy spowodują tylko szkody, dodając do intelektualnej niewydolności do­datkowe obciążenie psychiczne — brak pewności siebie.

Both comments and pings are currently closed.